Kwalifikacja pacjentów do rewaskularyzacji

Przy kwalifikacji pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową do rewaskularyzacji bardzo mocno podkreśla się konieczność udokumentowania obecności niedokrwienia (pomiar cząstkowej rezerwy wieńcowej lub obciążeniowe badania obrazowe). Wzrosło znaczenie przezskórnej rewaskularyzacji w stosunku do CABG. Zabieg PCI stał się równoważny z operacją CABG (obie metody mają podobną I klasę zaleceń) w zwężeniu pnia lewej tętnicy, chorobie jedno i wielonaczyniowej obejmującej początkowy odcinek gałęzi przedniej zstępującej, jeśli liczba punktów w skali SYNTAX wynosi ≤22.

Choroba wielonaczyniowa

W przypadku choroby wielonaczyniowej i zaawansowanych zmian w tętnicach wieńcowych (> 32 punkty w skali SYNTAX) optymalną metodą uzyskania pełnej rewaskularyzacji pozostaje operacja CABG. Do stratyfikacji ryzyka w celu wyboru sposobu rewaskularyzacji w stabilnej chorobie trzech naczyń/pień zaleca się skalę EuroScore II i SYNTAX II.

Ostry zespół wieńcowy

U chorych z ostrym zespołem wieńcowym (OZW) preferowane są stenty uwalniające lek (DES) a trombektomia aspiracyjna przeszła z klasy IIa do klasy niższej IIb. W leczeniu przeciwzakrzepowym stosowanym u chorych ze STEMI leczonych PCI biwalirudyna straciła swoją uprzywilejowaną pozycję w stosunku do heparyny. Spadło znaczenie kontrapulsacji wewnątrzaortalnej w leczeniu wstrząsu kardiogennego. U chorych z migotaniem przedsionków do terapii po stentowaniu zarówno w stabilnej chorobie wieńcowej jak i w ostrym zespole wieńcowym dopuszczone zostały nowe antykoagulanty (klasa zaleceń IIa, poziom dowodów C, czyli stanowisko ekspertów). Nowe zalecenia dopuszczają, zwłaszcza u chorych wysokiego ryzyka krwawienia, wymagających leczenia antykoagulantem obok dwóch leków przeciwpłytkowych, skrócenie czasu terapii  trzema lekami do miesiąca, a następnie kontynuowanie połączenia antykoagulantu z jednym z leków przeciwpłytkowych zarówno w przypadku stentu metalowego jak i DES.